باشد، از قبيل قابليت سوسك جهنده براي جستن به هوا هنگامي كه به پشت افتاده باشد.
بهعلاوه واژگان عمومي ژاپني در زمينهٴ حشرات خيلي غنيتر از ملل ديگر است.
عشق به حشرات در شعر و در هنر ژاپني بهفراواني بازتاب يافته است، از جمله در ساختن نِتسوكه،1 كاشي و چيزهاي ديگر و بسياري از آنها نمايش بسيار دقيق حشرات است. نميتوانم مثالهايي از سدهٴ چهاردهم ذكر كنم، ولي مطمئنم كه فراوان است. اين گرايشها بر سراسر فرهنگ ژاپن مستولي است. براي مثالي جديدتر ميتوان كتاب تصاوير حشرات را ذكر كرد كه در سال 1788 اوتامارو (= كيتاگاوا، 1754 ـ 1806) منتشر كرده است. لوفر در سال 1923، مجموعهٴ نفيسي از اشيا را براي موزهٴ فيلد در شيكاگو گرد آورد كه در آنها مراقبت ژاپنيان از جيرجيرك و ملخ نشان داده شدهاست (كدو قلياني، جعبه، محفظهٴ سفالي براي جيرجيرك، ظرف غذاخوري، تور، چتكه، دام و غيره).
باغ وحش. يكي از مهمترين راههاي شناسايي جانوران، زيستن با آنها يا در كنار آنهاست.
علاقه به حيوانات دستآموز به قدمت تمدن است. برخي حيوانات همچون گربه به انسان خو گرفته و هزاران سال است كه با او زيسته است، بدون اينكه بگذارد انسان او را استثمار كند. اما برخي جانوران را نميشد بههيچ صورتي رام كرد. با اين همه، انسان ميخواسته آنها را در اختيار داشته باشد؛ بنابراين، باغهاي وحش بهوجود آمد. ما تاريخ باغوحش را به لوازل مديونيم2، كه از مصر آغاز شد. وي از باغوحش در چين، هند، بابل و غيره سخن ميگويد. در جهان هلنيستي تعدادي وجود داشت (از جمله در اسكندريه) و در امپراتوري روم نيز. ميتوان تصور كرد كه در سدههاي ميانه، برخي امرا در اينجا و آنجا درندگان را در قفس نگهداري ميكردند. اين كاري كاملاً جالب و موجه بود. گهگاه، امراي ديگر يا خراجگزاران و زيردستانشان چنين حيواناتي را بهآنان هديه ميدادند. خدمتگزاران اصطبل و سرطويلهشان به راحتي ميتوانستند چند جانور وحشي را هم نگهداري كنند، از قبيل خرس، گرگ، روباه، گربهٴ وحشي، يا حتي حيوانات كميابي از نوع شترمرغ و زرافه. يكي از بهترين نمونههاي علايق شاهانه به جانوران در سدههاي ميانه، متعلق به فردريك دوم هوهنشتافن (سيزدهم ـ 1) بود. فردريك در پالرمو و در لوتچري ديپاگاني باغوحش داشت و داراي باغوحش سياري هم بود كه در سفرهايش همراه ميبرد.
نخستين زرافهاي كه در اروپا ديده شد، به اين صورت توسط وي نمايش داده شده بود.
يكي از بزرگترين باغوحشها متعلق به شاهان فرانسه بود كه به زمان سنلويي (شاه 1226 ـ 1270)، مربوط ميشود و بهتدريج مفصلتر شد. از سال 1333 تا حدود 1375 باغوحشي در
2. Gustave Loisel , Histoire des mènageries de l'antiquit à nos jours, 3 vols., Paris 1912.